Blagojević: Belgijska bipolarnost i BiH tripolarnost
Kakvim god ishodom da se završe opšti izbori u Bosni i Hercegovini koji se trebaju održati za nešto više od 20 dana, jedna stvar će i nakon toga ostati konstanta, a to je nastojanje, opasno po Republiku Srpsku, da se izvrši demontaža za nju ključnih odredaba važećeg Ustava BiH.
Kakvim god ishodom da se završe opšti izbori u Bosni i Hercegovini koji se trebaju održati za nešto više od 20 dana, jedna stvar će i nakon toga ostati konstanta, a to je nastojanje, opasno po Republiku Srpsku, da se izvrši demontaža za nju ključnih odredaba važećeg Ustava BiH. Prije nekoliko dana imali smo priliku da vidimo nastojanja iz Beča koja otvoreno zagovaraju ukidanje Ustava BiH te njegovu zamjenu novim ustavom po kojem bi BiH činilo deset pokrajina, čime bi bila ukinuta Republika Srpska. Međutim, pored ovih neskrivenih nastojanja za ukidanjem Republike Srpske postoje i ona koja to ne rade tako otvoreno, već na suptilniji način, ali sa istim krajnjim ciljem dekonstrukcije Republike Srpske. Konkretno, to je Mišljenje Evropske komisije od 19. maja 2019. godine o aplikaciji BiH za članstvo u Evropskoj uniji. Tim mišljenjem Evropske komisije pred BiH je postavljeno 14 prioriteta, među kojima je i prioritet pod tačkom 4g), kojim se od BiH zahtijeva "da se ukloni pravo veta u procesu donošenja odluka". Ovaj zahtjev iz EU je fatalan po Republiku Srpsku i njenu budućnost, jer će, ako ga njeni predstavnici prihvate i promijene Ustav BiH ukidanjem prava veta koje prema tom ustavu sada ima po svim pitanjima u Parlamentu BiH i Predsjedništvu, Republika Srpska sebi odsvirati sopstveni kraj. Nažalost, vladajući režim Milorada Dodika je već položio temelje u tom pravcu, jer su njegovi ministri u Savjetu ministara BiH prošle 2025. godine glasali za Reformsku agendu BiH u kojoj je, na str. 21, jasno napisano, bolje reći propisano, da ta Reformska agenda BiH: "snažno korespondira sa tih 14 prioriteta", a to znači da snažno korespondira i sa zahtjevom Evropske komisije "da se ukloni pravo veta u procesu donošenja odluka". Zbog toga oni koji nakon predstojećih izbora budu predstavljali Republiku Srpsku u institucijama na nivou BiH, a naročito u Parlamentu BiH, zarad očuvanja Republike Srpske nikako ne bi smjeli glasati za promjenu Ustava BiH koja bi vodila u ispunjenje navedene želje EU. U tom pravcu treba ukazivati na nedosljednosti EU, iz kojih se može zaključiti kako EU u stvari nema dobre namjere prema Republici Srpskoj. U prilog tome treba reći EU da ono što propisuje Ustav BiH o navedenim stvarima nije usamljen slučaj, jer to u suštini sadrži i ustavno uređenje Kraljevine Belgije, države koja je i sjedište EU. Naime, toj državi je svojstvena snažno izražena podijeljenost na dva etniciteta, dva etnosa - flamanski i valonski. Ta činjenica, koja se naziva bipolarnošću, kojoj odgovara tripolarnost u BiH, bila je, jeste i ostaće glavni razlog transformacije belgijskog ustavnog uređenja iz unitarnog u federalno koje je jedno od najsloženijih federalnih državnih uređenja na svijetu, po mnogo čemu složenije i od ovog u BiH. Zbog toga se u Belgiji danas, a ni ubuduće, ne može desiti da u Parlamentu Belgije jedna etnička grupa, recimo flamanska, preglasa onu drugu i nametne joj svoju volju kao ustav ili zakon. To drugim riječima znači da i u Belgiji postoji pravo veta u procesu donošenja odluka. Naime, nijedan od zakona Belgije, tzv. specijalnih zakona koji se odnose na raspodjelu državnih poslova između Belgije, na jednoj, te Flamanije i Valonije na drugoj strani, ne može se usvojiti ako nisu usvojeni većinom glasova što flamanskih, što valonskih poslanika u Parlamentu Belgije. Stoga to pravno znači da belgijski Parlament bez saglasnosti što predstavnika flamanske, što onih valonske nacije, ne može donijeti nijedan svoj akt o ključnim ustavnim i državnim pitanjima, jer su to pitanja koja su vitalna ne samo za Belgiju kao državu, nego i za nacije od kojih je ona izgrađena (valonsku i flamansku) te za Valoniju i Flamaniju kao federalne jedinice tih nacija. Ako, dakle, sve ovo vrijedi za bipolarnu Belgiju, a vrijedi jer je to conditio sine qua non njenog postojanja, onda to jednako treba da vrijedi i za tripolarnu BiH. Zbog toga srpski predstavnici iz Republike Srpske u institucijama na nivou BiH nikada ne smiju pristati na bilo šta manje od toga. U suprotnom, ako pokleknu, oni će biti vinovnici kraja Republike Srpske.
IZVOR: rtvbn.com